İstiklal Marşı’nın Kabulü

Yazar yucin

Türkiye’de ilk defa bir milli marş yazılması teşebbüsü, 1920’de Genel Kurmay Başkanı İsmet İnönü tarafından yapıldı. Maarif Vekili Dr. Rıza Nur’u ziyaret eden İsmet İnönü, Milli heyecanı koruyacak, milli azim ve imanı besleyecek, zinde tutacak bir marşın yazılmasını, ordu adına teklif etti. Yarışma Maarif Vekaletinin genelgesiyle okullara duyuruldu ve basın yoluyla da “Türk şairlerinin nazarı dikkatine” sunuldu.
Yarışmaya 724 parça şiir katıldı. Fakat hiçbirisi milli marş olmaya layık görülmedi. Böyle bir marşın ancak Mehmet Akif tarafından yazılabileceği ve para meselesinden dolayı yarışmaya katılmadığı da ağızlarda dolaşıyordu. Hasan Basri Bey, para meselesinin kaldırıldığını söyleyerek, Akif’in yarışmaya katılmasını sağladı. Mehmet Akif’in şiiriyle birlikte üç parça, orduya gönderilerek, asker üzerinde tesiri en fazla olan eserin tespit edilmesi istendi.Cevap olarak Mehmet Akif’in şiirinin beğenildiği bildirildi.
Maarif Vekaleti tarafından gönderilen İstiklal Marşı teklifi gündeme alındı. Başkanvekili Hasan Fehmi Efe’nin başkanlığındaki toplantıda ele alınan marşın tab ve tevziine karar verildi.
Marş, Hamdullah Suphi tarafından Meclis’te okundu. Büyük bir coşkuyla dinlenen marş, sık sık alkışlarla kesildi. Marşın kabul edilmesi, 12 Mart 1921 tarihindeki toplantının öğleden sonraki oturumunda ele alındı.
Akif’in marşının oya sunulması kararlaştırıldı ve “Oy birliği ile kabul edildi.” Marş teklif üzerine en son ayakta dinlendi. Kahraman orduya ithaf edilen marş, İstiklal marşı olarak kabul edildi. Akif “Onu milletime ve kahraman ordumuza hediye ettim. Zaten o milletin eseridir, milletin malıdır. Ben yalnız gördüğümü yazdım” dedi ve bu marşı Safahat’a almadı.

*******

Osmanlı İmparayorluğu’nun son dönemlerinde çalınan ve söylenen marşlar, padişah için bestelenen marşlardı.
Avrupa’ya giden temsilcilerimiz güç durumda kalırlardı. Çünkü ulusal marşımız yoktu.
Atatürk, özgürlük savaşını kazanıp genç Türkiye Cumhu-riyeti’ni kurunca, bir İstiklal Marşımızın olması gerektiğini belirtti. İsmet Paşa, o sıralarda Batı Cephesi komutanıydı. İsmet Paşa’nın önerisi ile Milli Eğitim Bakanlığı bir yarışma açtı. İsmet Paşa “Biz ordu olarak İstiklâl Marşı sözü yarışması için 500 lira, bestesi için de 1000 lira ödül koyuyoruz.” dedi. Şunu eklemeyi unutmadı: “Bu marşta Mehmetçik tüm benliğini bulmalı, bu ölüm kalım savaşında ona ve ulusa bir dua gibi dudaklarımızdan eksik olmamalı.”
Açılan yarışmaya 724 şiir geldi. Milli Eğitim Bakanı Hamdullah Suphi Bey, bunların yetersiz olduğunu ve ulusun benliğinden fışkıran bir ses, bir güç olmadığını gördü. Bunun üzerine İstiklal Marşımızın şiiri, Burdur Milletvekili Şair Mehmet Akif Ersoy’dan istedi. Mehmet Akif, bu işin para ile değil vatan aşkıyla yapılabileceğini söyledi. Para konmasını eleştirdi.
Mehmet Akif, Ankara’da Tacettin Dergâhı’nda, küçük bir odada gaz lambasının sarı ışığı altında sabahlara kadar uyuma-dı ve şiiri yazdı. Kahraman ordumuza ithaf ettiği bu şiiri komutanlar cephedeki askerlere gönderdi. 724 şiirden seçilen seçilen iki şiirle birlikte Mehmetçiklere okundu. Mehmetçik, Mehmet Akif’in şiirini seçti. Bunun üzerine Karasi Milletve-kili Meclis Başkanlığına bir önerge verdi. Bu önergede şiirin Hamdullah Suphi tarafından okunması isteniyordu. Milli Eğitim Bakanı Hamdullah Suphi kürsüye geldi. Tok sesi ile şiiri okudu. Meclis üyeleri şiiri ayakta alkışladılar. Bunların arasında Mustafa Kemal de vardı. Seçilen şiirin ilk iki kıtası beste yarışmasına sunuldu. Gelen 24 beste arasında Osman Zeki Üngör’ün bestesi birinci oldu. Osman Zeki Üngör, bu besteyi İzmir’e giren süvarilerimizin ilhamı ile yazdığını söyledi.
Bir gün bir coşku ve gururla söylediğimiz ve bir bayrak, bir dil, bir yurt gibi koruduğumuz İstiklal Marşımız, Dünya durdukça mavi göklerde yankılanacaktır.

Bu yazı toplamda 241, bugün ise 0 kez görüntülenmiş