Kıta çarpışmaları

Yazar jawscod2

Çarpışmalar üç tanedir.bunlar aşağıdaki şekilde açıklanabilir; KITASAL KABUK – OKYANUSAL KABUK ÇARPIŞMASI Manto malzemesinden oluşan okyanusal litosfer , kıtasal litosfere kıyasla daha ağır Olduğundan, kolaylıkla Astenosfer içerisine dalar ve batar, orada ergiyerek tekrar Manto malzemesine dönüşür. Kıta kenarına yakın bir okyanus çukurunun bulunduğu ve okyanusal Litosferin kıta altına daldığı yerlerde, özellikle Atlantik örneği kıta kenarında Andlar, Roki’ler gibi kordiyer tipi sıra dağlar oluşur. Bu gibi alanlarda dağ oluşumu erken başlar; Okyanusal kabuk ve manto, okyanus tarafına doğru bindirmeler yapar; fliş sedimenleri ve mavi şistli melanj oluşukları okyanus ortasına doğru kalınlaşır. Okyanusal kabuğun kıtasal kabuğun altına dalması ile oluşan olayları toparlarsak; okyanus ortası sırtlar ve volkanik dağ zincirleri ilk sayılabilecek olayardır. KITASAL KABUK - KITASAL KABUK ÇARPIŞMASI Kıtasal levhaların çarpışmasında dalma olayı büyük direnişle karşılaşır. Kıtasal kabuğun yoğunluğu Mantodan daha az olduğu için, bu çeşit levhanın Manto içine dalması mümkün olmamaktadır. İki kıtasal levha karşı karşıya geldiğinde tam bir çarpışma ve sıkışma olayı olmakta, iki levha arasında Himalayalar gibi kıvrımlı-bindirmeli yüksek sıra dağlar meydana gelmektedir. Türkiye’yi de içine alan Alp-Himalaya kuşağında, Urallarda ve Apaşlarda bulunan değişik ofiyolit zonları (peridotit, serpantin, diabazit) okyanusal kabuk ve manto malzemesinde oluşan ince dilimlerin, ekayların bindirmelere karalar içine sokulmaları sonucu meydana gelmişlerdir. Bunlar iki kıtanın birbirine çarpışması sonucunda ortadan kalkan bir okyanus tabanının artıklarıdır. OKYANUSAK KABUK – OKYANUSAL KABUK ÇARPIŞMASI İki okyanusal kabuk birbiriyle karşılaştığında bunlardan biri diğerinin altına dalar ve yavaş yavaş Astenosfer içine batar. Bu çarpışma türünde görülen başlıca olaylar okyanus çukurları ve volkanik ada yayı mekanizmalarıdır. OKYANUSAK KABUK – OKYANUSAL KABUK ÇARPIŞMASI İki okyanusal kabuk birbiriyle karşılaştığında bunlardan biri diğerinin altına dalar ve yavaş yavaş Astenosfer içine batar. Bu çarpışma türünde görülen başlıca olaylar okyanus çukurları ve volkanik ada yayı mekanizmalarıdır. Çarpışmalar üç tanedir.bunlar aşağıdaki şekilde açıklanabilir; KITASAL KABUK – OKYANUSAL KABUK ÇARPIŞMASI Manto malzemesinden oluşan okyanusal litosfer , kıtasal litosfere kıyasla daha ağır Olduğundan, kolaylıkla Astenosfer içerisine dalar ve batar, orada ergiyerek tekrar Manto malzemesine dönüşür. Kıta kenarına yakın bir okyanus çukurunun bulunduğu ve okyanusal Litosferin kıta altına daldığı yerlerde, özellikle Atlantik örneği kıta kenarında Andlar, Roki’ler gibi kordiyer tipi sıra dağlar oluşur. Bu gibi alanlarda dağ oluşumu erken başlar; Okyanusal kabuk ve manto, okyanus tarafına doğru bindirmeler yapar; fliş sedimenleri ve mavi şistli melanj oluşukları okyanus ortasına doğru kalınlaşır.

Bu yazı toplamda 40, bugün ise 0 kez görüntülenmiş